Skip to content Ze keek recht naar mij.
En hoewel het raam gesloten was, kreeg ik het gevoel dat ze me herkende.
Ze stond op.
Mijn hart begon sneller te kloppen.
Achter me hoorde ik mijn man roepen.
“Kom terug!”
Ik draaide me om.
Hij stond bij de auto.
Zijn gezicht was nog steeds lijkbleek.
“Wie is dat?” vroeg ik.
Hij keek naar het raam.
Toen keek hij onmiddellijk weg.
“Ik weet het niet.”
“Je liegt.”
Hij kwam snel naar me toe.
“Stap in de auto.”
“Wie is die vrouw?”
“Geen idee.”
“Waarom wilde je dan zo snel vertrekken?”
Hij pakte mijn arm voorzichtig vast.
“Alsjeblieft………….