Skip to content Hij stopte even.
“Het was een auto van een bedrijf waar Conan vroeger voor had gewerkt.”
Ik begreep het niet.
“Waarom zou iemand hem willen aanrijden?”
Charles schudde zijn hoofd.
“Dat weet ik nog steeds niet.”
Ik ging tegenover hem zitten.
“Maar je weet meer.”
Hij knikte.
“Ja.”
Hij haalde een oude envelop uit zijn jas.
“Conan heeft me die twee weken voor zijn dood gegeven.”
Mijn handen begonnen te trillen.
“Wat zat erin?”
“Documenten.”
Hij gaf me de envelop.
Binnenin zaten kopieën van bankafschriften, contracten en een brief.
Ik herkende Conans handschrift onmiddellijk.
Mijn ogen vulden zich met tranen.
Charles, als er iets met mij gebeurt, zorg dan voor Eleanor. Maar vertel haar niet alles totdat je zeker weet dat het veilig is.
Ik las de zin opnieuw.
“Waarom heeft hij dit geschreven?”
Charles antwoordde:
“Omdat Conan dacht dat iemand hem volgde.”
Ik voelde een koude rilling.
“Waarom heeft hij mij niets verteld?”
“Omdat hij je niet bang wilde maken.”
Ik keek naar de documenten.
Er stonden verschillende betalingen op.
Grote bedragen.
Maar niet aan Conan.
Aan een stichting.
“Wat is dit?”
Charles wees naar een naam onderaan.
“Dat was Conan zijn geheime project.”
Ik keek hem aan.
“Een stichting?”
Hij knikte.
“Hij gebruikte een deel van zijn inkomen om gezinnen te helpen die door financiële problemen hun huis dreigden te verliezen.”
Ik glimlachte verdrietig.
“Dat klinkt als Conan.”
“Maar er was een probleem.”
“Welk probleem?”
“Hij ontdekte dat iemand het geld van die stichting misbruikte.”
Ik keek naar de bankafschriften.
“Wie?”
Charles zweeg.
“Charles, wie?”
Hij keek naar me.
“Mijn zoon.”
Ik verstijfde.
“Wat?”
“Mijn zoon, Daniel.”
Ik kende Daniel.
Hij was Charles’ oudste zoon.
Een rustige man die zelden over zijn werk praatte.
“Dat kan niet.”
“Ik wilde het ook niet geloven.”
Charles wreef met beide handen over zijn gezicht.
“Conan had bewijs gevonden dat Daniel geld naar een privérekening had overgemaakt.”
“En daarom…”
“Ja.”
Hij knikte langzaam.
“Conan wilde hem aangeven.”
Ik keek naar de brief.
“En Daniel wist daarvan?”
“Waarschijnlijk.”
“Dus denk je dat Daniel achter het ongeluk zat?”
Charles keek onmiddellijk naar