“Ethan, ga even naar mevrouw Clara. Mama komt zo.”
Het jongetje keek nieuwsgierig naar Julian.
“Is dat papa?”
Elena sloot haar ogen.
Die ene vraag voelde harder dan alles wat Julian de afgelopen vijf jaar had meegemaakt.
“Ethan…”
Maar Julian was haar voor.
“Wat zei je?”
Elena keek hem aan.
“Je hebt hem gehoord.”
Julian voelde zijn hart bonzen.
“Is hij mijn zoon?”
Elena antwoordde niet.
Dat was antwoord genoeg.
Julian deed een stap naar voren………….