“Hoe weet jij dat?”

Clara wees naar het portret aan de muur.

“Daarom bleef ik ernaar kijken.”

Iedereen werd stil.

Ze liep naar het grote schilderij.

“De kunstenaar heeft uw gezicht heel goed geschilderd. Maar hij heeft de achtergrond veranderd.”

Viktor kwam naast haar staan.

“Waarom?”

“Omdat hij waarschijnlijk dacht dat die achtergrond niet belangrijk was.”

Clara wees naar een donkere plek achter hem.

“Maar voor u was die plek belangrijk.”

Viktor keek naar het schilderij.

Daar stond een boekenkast.

Op de tekening van Clara stond dezelfde boekenkast.

Maar één boek ontbrak.

Viktors adem stokte.

“Dat boek…”

Clara keek hem aan.

“U weet welk boek ik bedoel.”

Een van de gasten lachte onzeker.

“Wat is hier aan de hand?”

Viktor liep naar de boekenkast in de echte hal.

Hij schoof enkele boeken opzij.

Toen trok hij er één uit.

Een oud, versleten fotoalbum viel op de grond.

De kamer werd muisstil……….

Lees verder op de volgende pagina.