Viktor zei niets.
Hij bleef naar de tekening staren.
Op het eerste gezicht leek het gewoon een portret van hemzelf.
Maar Clara had iets getekend wat de beroemde kunstenaar volledig had weggelaten.
Achter Viktors linkerschouder stond een klein raam.
En door dat raam was een oude vrouw zichtbaar.
De vrouw zat in een rolstoel.
Haar gezicht was slechts met enkele lijnen weergegeven, maar Viktor herkende haar onmiddellijk.
Zijn moeder.
Ze was twaalf jaar geleden overleden.
Een gast fronste.
“Wie is die vrouw?”
Viktor antwoordde niet.
Clara legde haar potlood neer.
“Ze stond daar toen de foto werd gemaakt waarop de kunstenaar dit schilderij heeft gebaseerd.”
Viktor keek langzaam naar haar.
“Welke foto?”
“De foto die waarschijnlijk aan de kunstenaar is gegeven……..