Skip to content “Wat bedoel je?”
“Hij zei dat ik stil moest blijven.”
“Wat heeft hij gezegd?”
Emma slikte.
“Hij zei dat hij iets moest zoeken.”
“Wat?”
Ze schudde haar hoofd.
“Ik weet het niet.”
Ik belde toch de politie.
Terwijl ik wachtte, bleef Emma naast me zitten.
Tien minuten later hoorde ik een auto voor het huis stoppen.
Twee agenten kwamen binnen.
Ik vertelde wat er was gebeurd.
Een van hen inspecteerde de achterdeur.
“Ziet u sporen van braak?”
“Nee.”
“Dan heeft hij waarschijnlijk een sleutel gebruikt.”
Ik voelde een koude rilling.
Mijn ex-man had inderdaad jarenlang een sleutel gehad.
Maar na de scheiding had ik hem gevraagd die terug te geven.
Hij had gezegd dat hij dat had gedaan.
De agent keek me aan.
“Mevrouw, heeft uw ex-man ooit nog een sleutel gehad?”
“Niet voor zover ik weet.”
De agent knikte.
“Dan moet u dat morgen laten controleren.”
Hij keek vervolgens naar Emma.
“Heb jij gezien waar hij naartoe ging?”
Ze aarzelde.
Toen zei ze:
“Hij liep naar mijn bureau.”
Ik keek naar haar.
“Mijn bureau?”
“Ja.”
We liepen samen terug naar haar kamer.
Het bureau stond onder het raam.
Op het eerste gezicht leek alles normaal.
Maar toen ik de laden opende, zag ik dat één ervan half openstond.
“Wat bewaarde je hier?”
“Mijn schoolspullen.”
Ik haalde alles eruit.
Niets.
Toen zag ik iets achter de lade.
Een klein zwart doosje.
Ik kende het niet.
De agent pakte het voorzichtig op.
“Is dit van jou?”
Emma schudde haar hoofd.
“Nee.”
Ik keek naar het doosje.
Er zat geen slot op.
Binnenin lag een kleine USB-stick.
De agent keek naar mij.
“Hebt u enig idee wat dit is?”
“Nee.”
Emma werd plotseling bleek.
“Wacht.”
“Wat?”
“Papa heeft hier vorige maand naar gevraagd.”
Ik draaide me naar haar om.
“Wanneer?”
“Toen hij me kwam ophalen.”
“Wat vroeg hij?”
“Hij vroeg of ik wist waar oma’s oude bestanden waren.”
Ik fronste.
“Welke bestanden?”
“Hij zei dat het iets met mijn geboorte te maken had.”
Mijn hart begon sneller te kloppen.
Mijn ex-man had nooit interesse gehad in oude familiedocumenten.
Waarom nu?
De agent nam de USB-stick mee voor onderzoek.
Maar voordat hij vertrok, vroeg hij:
“Is er iets anders dat uw dochter de afgelopen weken vreemd vond?”
Emma keek naar mij.
Toen zei ze zacht:
“Mijn vader heeft me drie keer gevraagd of jij nog steeds dezelfde laptop gebruikt.”
Ik voelde mijn gezicht verstijven.
“Mijn laptop?”
Ze knikte.
“Waarom zou hij dat vragen?”
Ik wist het niet.
Maar plotseling dacht ik aan iets.
Na onze sch