Skip to content DEEL 2 — Wat opa twintig jaar lang verborgen hield
Niemand zei iets.
Zelfs Martijn niet.
Mijn vader bleef staan met de documenten in zijn hand.
Ik had hem nog nooit zo gezien.
Mijn vader was altijd de man geweest die iedereen kon overtuigen.
In vergaderingen.
Bij onderhandelingen.
Tegenover banken.
Tegenover zakenpartners.
Maar nu leek hij ineens een gewone, bange man.
“Papa?” vroeg Martijn opnieuw.
Mijn vader reageerde niet.
Ik keek naar de notaris.
“Wat staat daar?”
De notaris keek naar mijn vader.
“Dat kan uw vader zelf vertellen.”
Mijn vader schudde zijn hoofd……………